Op een mooie zomerdag was Tarzan in de jungle
van de ene naar de andere liaan aan het slingeren. Plots brak een
liaan af en Tarzan vloog tegen een boom. De schade was serieus, hij
was zijn oog, zijn arm en ja, je kunt het al raden, ook zijn plasser
kwijt. Tarzan liep naar de Vodoo dokter in de jungle.
De dokter: Tarzan, waar kan ik u mee helpen?
Tarzan doet zijn verhaal …
De dokter : Uhm, ik heb nog een arendsoog op sterk water, we zullen
dat inplanten en dan komt dat dik in orde.
Tarzan : Amai!, dat zou geweldig zijn!
De dokter : Ik heb ook nog een bavianenarm op sterk water, we zullen
die er aanzetten en dan komt dat ook dik in orde.
Tarzan : Amai!, dat zou geweldig zijn!
De dokter: Maar wat moeten we doen met uw plasser?
Tarzan : Amai… dat is minder…
De vodoo dokter bleef een hele poos stil zitten, en plots... een olifantenlul!
We zullen die eraan zetten. Goed?
Tuurlijk ging Tarzan direkt akkoord en de operatie werd uitgevoerd.
Vier weken later moest hij nog wel eventjes op controle komen om
te zien of alles verliep volgens wens.
4 weken later:
De dokter: Tarzan en hoe is het ermee, van alles goed?
Tarzan: Ja, dat arendsoog is GEWELDIG, ik zie nu al vanaf 3 km of
er ergens gevaar dreigt. Daar ben ik echt blij mee.
Die bavianenarm is ook GEWELDIG, ik slinger van de ene naar de andere
liaan zonder moeite en ik hef een olifant op zonder een knik te
geven. Daar ben ik ook echt blij mee. Maar met één
ding ben ik niet echt blij…
De dokter: En dat is?
Tarzan: Mijn nieuwe plasser.
De vodoo dokter sloeg plots rood uit en moest twee keer slikken
en vroeg: Wat is er dan met uw nieuwe plasser?
Tazan: Je zult het niet geloven, maar telkens als ik door een wei
durf te lopen begint dat stom ding gras in me reet te stoppen!
|
